Ανέκδοτο: Ο νεαρός ιππότης του Βασιλιά Αρθούρου έχει απωθημένο να γλύψει το πλούσιο στήθος της Βασίλισσας….

Ανέκδοτο: Ο νεαρός ιππότης του Βασιλιά Αρθούρου έχει απωθημένο να γλύψει το πλούσιο στήθος της Βασίλισσας….

Ο νεαρός ιππότης του Βασιλιά Αρθούρου, Γιόχαν, έχει απωθημένο να γλύψει το πλούσιο στήθος της Βασίλισσας Γκουίνεβιρ. 

Πηγαίνει λοιπόν στον μάγο Μέρλιν που τον ήξερε από μικρό παιδί και του λέει:

«Μάγε μου έχω ένα μεγάλο πρόβλημα που δεν με αφήνει να κοιμηθώ τα βράδια. Θέλω απεγνωσμένα να γλύψω το στήθος της βασίλισσας αλλά ξέρω πως αυτό είναι αδύνατον».

Ο μάγος του λέει:

«Εντάξει, μπορώ να σε βοηθήσω, αλλά θα σου κοστίσει 100 χρυσά νομίσματα!»

Συμφωνεί ο ιππότης Γιόχαν να του δώσει τα νομίσματα και ο Μέρλιν βάζει σε εφαρμογή το σχέδιό του:

Έβαλε κρυφά το στηθόδεσμο της βασίλισσας μία σκόνη που προκαλούσε φαγούρα. Μόλις τον φόρεσε η βασίλισσα και την έπιασε διαβολεμένη φαγούρα τον φωνάζει ο Βασιλιάς Αρθούρος για να βρει το γιατρικό. Κάνει τα μαγικά του και λέει πως το γιατρικό βρίσκεται στο σάλιο εκείνου που σκότωσε τον Δράκο του στοιχειωμένου δάσους. Δηλαδή του ιππότη Γιόχαν.

Ο Βασιλιάς δίνει εντολή στη φρουρά να φωνάξει τον ιππότη και λέει στον Μάγο να κάνει ότι χρειαστεί. Ο Μέρλιν ρίχνει μία μαγική σταγόνα απ’ το αντίδοτο στη γλώσσα του ιππότη και τον πηγαίνει στη βασίλισσα. 

Άρχισε λοιπόν να γλύφει ο Γιόχαν πλούσιο στήθος της Βασίλισσας, όπως ήταν το όνειρό του, και σταδιακά άρχισε να περνάει η φαγούρα της βασίλισσας. Οι τιμές ήταν μεγάλες σε αυτόν που έσωσε τη βασίλισσα και ο βασιλιάς του έδωσε και παράσημο!

Όταν τον επισκέφθηκε ο Μέριλιν για να εισπράξει, ο Γιόχαν πονηρός όπως ήταν αρνήθηκε να του δώσει τα 100 χρυσά νομίσματα αλλά ήθελε να του δώσει μονάχα 20 καθώς όπως είπε δεν το ευχαριστήθηκε όπως το φανταζόταν. Και μάγος έφυγε μπουρινιασμένος από την κοροϊδία του νεαρού.

Την επόμενη μέρα επισκέφθηκε τον νεαρό ιππότη πάλι η φρουρά του βασιλιά και του λέει:

«Σε χρειάζεται ο Βασιλιάς! Αυτό που είχε πάθει η βασίλισσα το έπαθε σήμερα ο βασιλιάς στα χαμηλά του, οπότε πρέπει να βοηθήσεις και αυτόν….»

Το χειρότερο βέβαια είναι πως αυτή τη φορά δεν είχε τη μαγική σταγόνα…..

Ανέκδοτο: Και η ζωή συνεχίζεται…

Μια μέρα ο Κώστας μπαίνει μέσα στο σαλόνι του σπιτιού του και αναγγέλλει στους γονείς του ενθουσιασμένος το γάμο του με το πιο όμορφο κορίτσι της πόλης τη Μαρία. Ο πατέρας του τον παίρνει πιο πέρα και του λέει: Αγόρι μου πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι. Ξέρεις η μητέρα σου κι εγώ είμαστε χρόνια παντρεμένοι, είναι εξαιρετική, την αγαπώ και τη σέβομαι αλλά δεν ήταν και ιδιαίτερα εκδηλωτική ερωτικά οπότε κατά καιρούς έκανα σχέσεις με άλλες. Σπαράζει η καρδιά μου που στο λέω αλλά η Μαιρούλα είναι ετεροθαλής αδελφή σου και δε γίνεται να την παντρευτείς.Ο Κώστας πληγώνεται, αλλά σκέφτεται ότι η ζωή συνεχίζεται. Μετά από μήνες αρχίζει να βγαίνει με άλλα κορίτσια και τα πράγματα πηγαίνουν ομαλά μέχρι που ένα βράδυ… εισβάλει πάλι στο σαλόνι και γεμάτος χαρά λέει: Μαμά, μπαμπά, η Αννούλα κι εγώ παντρευόμαστε. 
Πάλι ο πατέρας του τον παίρνει παράμερα και του λέει ότι η Αννούλα είναι αδελφή του και … Ο νεαρός απελπισμένος περνά άλλη μια κρίση. Μετά από μέρες ξεσπά και λέει στη μαμά του: Τον μισώ τον πατέρα, μου έχει κάνει τόσο κακό! Ποτέ δε θα παντρευτώ!!! Κάθε φορά που ερωτεύομαι εκείνος μου λέει ότι το κορίτσι είναι αδελφή μου!!! Και η μητέρα του απαντά: Καλά μωρό μου μη δίνεις και μεγάλη σημασία στο τι λέει. Έτσι κι αλλιώς δεν είναι ο πραγματικός σου πατέρας.

Ανέκδοτο: Η αναμνηστική φωτογραφία

Σε μια τάξη του δημοτικού, η δασκάλα λέει στους μαθητές της :
– Παιδιά το απόγευμα θα πάνε να βγάλουμε όλοι μαζί μια αναμνηστική φωτογραφία και όταν γεράσετε, θα λέτε : ΄΄Αχ! να ο Γιαννάκης, να η Μαρία..΄΄.Και από το τελευταίο θρανίο ακούγεται μια φωνούλα :
– Και αυτή εδώ στη μέση είναι η δασκάλα μας η μακαρίτισσα …

Κυνηγάει η τροχαία έναν οδηγό ο οποίος τρέχει με 200 χιλιόμετρα

Κυνηγάει η τροχαία έναν οδηγό ο οποίος τρέχει με 200 χιλιόμετρα

Όταν ο Θεός έπλασε τους Ανθρώπους, γίναμε πολύ Άπληστοι. Έτσι, είχαμε μία Κατάληξη που ΔΕΝ Περιμέναμε…

Πολλοί έχουν προσπαθήσει να εξηγήσουν τη ζωή αλλά αυτός που θα δείτε τα κατάφερε άψογα! 

Την πρώτη μέρα ο Θεός δημιούργησε έναν σκύλο και είπε:

Θα κάθεσαι στο παράθυρο όλη μέρα, θα κοιτάς τα πάντα και θα γαβγίζεις σε ότι περνάει. Γι’αυτό θα ζεις 20 χρόνια!”

Το σκυλί απάντησε: “Αυτός είναι πολύς χρόνος για γάβγισμα. Δώσε μου 10 χρόνια και κράτα τα άλλα 10.” και ο Θεός δέχτηκε.

Την δεύτερη μέρα, ο Θεός δημιούργησε την μαϊμού και είπε:

“Εσύ θα διασκεδάζεις τους ανθρώπους, θα μάθεις πολλά κόλπα και θα τους κάνεις να γελάνε. Γι’αυτό θα ζεις 20 χρόνια!”

Η μαϊμού απάντησε: “Υποτίθεται πως πρέπει να κάνω σαν χαζός για 20 χρόνια; Αυτό είναι πάρα πολύ. Θέλω την ίδια συμφωνία με τον σκύλο. Θα ζω 10 χρόνια και κράτα εσύ τα άλλα 10. Τι λες;” Ο Θεός το σκέφτηκε για λίγο και τελικά δέχτηκε την προσφορά της.

 

Την τρίτη μέρα ο Θεός έφτιαξε την αγελάδα και είπε:

“Θα κάθεσαι σε ένα χωράφι με τον κτηνοτρόφο από το πρωί ως το βράδυ, θα κάνεις μοσχαράκια και θα δίνεις γάλα στο αφεντικό σου. Γι’αυτό, θα ζεις 60 χρόνια.”

Η αγελάδα απάντησε: ’60 χρόνια είναι πάρα πολύ για μια τέτοια ζωή. 20 χρόνια είναι αρκετά. Κράτα τα άλλα 40, εντάξει;” Ο Θεός δέχτηκε και την δική της προσφορά.

Την τέταρτη μέρα, ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο και είπε:

“Εσύ θα τρως, θα κοιμάσαι και θα χαίρεσαι τη ζωή. Γι’αυτό θα ζεις 20 χρόνια!”

Ο άνθρωπος απάντησε: “Μόνο 20 χρόνια; Γιατί δεν μου δίνεις και τα 40 της αγελάδας, τα 10 του σκύλου και 10 της μαϊμούς; Έτσι, θα έχω 80 χρόνια ζωής συνολικά. Εντάξει;”

Ο Θεός απάντησε: “Εντάξει τότε, εάν αυτό θες.

Γι’αυτό τρώμε, κοιμόμαστε και χαιρόμαστε τη ζωή τα πρώτα 20 χρόνια. Μετά, για 40 χρόνια δουλεύουμε όσο μπορούμε. Τα 10 επόμενα χρόνια γινόμαστε μαϊμούδες για να διασκεδάσουμε τα εγγόνια μας και τα τελευταία 10 χρόνια καθόμαστε στο παράθυρο και γαβγίζουμε σε ότι περνάει!

[via]